153. ήταν ένας σε μια βάρκα

Ηταν ένας σε μια βάρκα. Στη βάρκα υπήρχε ένα καφάσι. Πιθανότατα εκείνος να ήτανε ψαράς και είχε το καφάσι για να βάλει μέσα το μεγάλο ψάρι που θα έπιανε. Η βάρκα όμως είχε μια τρύπα. Εκείνος σήκωσε το καφάσι κι άδειαζε το νερό από το πρωί που ξημέρωσε ίσαμε που ο ήλιος κόντευε να δύσει. Καλύτερα που κοντεύει να βραδιάσει, σκέφτηκε, ίσως τότε να πιαστεί ευκολότερα το μεγάλο ψάρι. Και συνέχισε να αδειάζει το νερό από τη βάρκα. Κάποια στιγμή, πρόσεξε ότι το νερό δεν άδειαζε, η βάρκα έμενε συνεχώς γεμάτη κι όπου νά 'ναι θα βούλιαζε. Πρόσεξε και το καφάσι. Είχε περισσότερα κενά, παρά συμπαγείς επιφάνειες. Ηταν ένα απλό καφάσι και όχι π.χ. ένας κουβάς. Αργά τα κατάλαβε όλ' αυτά, αλλά πάλι καλά που τα κατάλαβε. Ετσι, παράτησε τη βάρκα να βουλιάξει μοναχή της, παράτησε και το μεγάλο ψάρι να κολυμπάει στην ησυχία του και βούτηξε! Ητανε καλός κολυμβητής κι έφτασε γρήγορα στη στεριά. Μόλις πάτησε το πόδι του στο έδαφος, σκέφτηκε ότι θα του ταίριαζε το κολύμπι, καλύτερα από το ψάρεμα. 

Αφού ξεκουράστηκε μερικές μέρες, αποφάσισε να πάει ξανά στη θάλασσα, απλώς για να κολυμπήσει αυτή τη φορά. Χωρίς βάρκα, χωρίς σύνεργα ψαρικής, φορώντας μόνο το μαγιό του. Μόλις ανοίχτηκε στα βαθειά, ήρθε το ψάρι το μεγάλο και τον συνάντησε κι έγιναν οι καλύτεροι φίλοι!

--------------

ΣΗΜ. η φωτο απο το National Geographic και ευχαριστω τον @ΚαπαΜοιρης που την εστειλε στην ομαδα @Always the Sun / f/b

149. όλα με το μυαλό

ο Εκείνος μίλαγε μυστηριωδώς, το βλέμμα απλανές βεβαίως, στηλωμένο κάπου πέρα από τον τοίχο ή και μέσα στον τοίχο, θα σε γελάσω, μπορεί να κατέγραφε κιόλας τις τρύπες των τούβλων ή να ζύγιζε την ποιότητα του κονιάματος νοερώς, όλα με το μυαλό, αυτή όμως ήταν η στάση που γοήτευε τις γυναίκες, λέγαν μέσα τους -γιατί απέξω τους επιφωνήματα και αναστεναγμούς μονάχα επέτρεπαν στον εαυτό τους- "μα τί έξυπνος, τι πνευματώδης" και "άραγε πόση να την έχει" ή "θα καταφέρω να τον φτιάξω" άλλα με θαυμαστικό κι άλλα με ερωτηματικό, αλλά εκείνος δεν ενέδιδε ποτέ σε κυρίες θαυμάστριες γιατί ήξερε καλά ότι ο θαυμασμός είναι κάτι τι περαστικό, σαν ασθένεια "περαστικά σας" που λένε, και του ήταν αρκετό να ψωνίζουν τα βιβλία του και να τα διαδίδουν στόμα με στόμα στις παρέες τους, είχε φυσικά τον καημό το δικό του, μια εξεζητημένη συνάδελφο που δεν του καθότανε με τίποτα και η οποία ακολουθούσε τη δική του συνταγή γοητείας επακριβώς, μονάχα που η Εκείνη του κοίταζε το ταβάνι
____________
ΣΗΜ. γράφτηκε πριν από λίγο στο f/b