Αυτό που πρόσεξε ο σεβαστός Μεργκαέλ Ωγκαίο τη στιγμή που πίεζε τη σκανδάλη, ήταν να υπερασπίσει το θησαυρό των ματιών του. Η απόφασή του να αυτοπυροβοληθεί δεν ήταν στιγμιαία. Είχε κάνει αρκετές δοκιμές και μελέτες επί χάρτου περί της πορείας του βλήματος και ήταν απολύτως έτοιμος τη σημαντικότερη στιγμή της ζωής του: εκείνη τη στιγμή που θα του άνοιγε άγνωστους δρόμους αυτογνωσίας ή θα τον οδηγούσε στο απόλυτο Τίποτα. Για την περίπτωση που θα ξέφευγε τον εναγκαλισμό του Τίποτα, επιθυμούσε να διατηρήσει την όρασή του. Το ότι μονάχα το ένα του μάτι κατάφερε να διασωθεί, ήταν απλώς ένα λάθος οφειλόμενο σε στιγμιαίο τρέμουλο του αριστερού του δείκτη, έτσι ο σεβαστός Μεργκαέλ έμεινε πλέον υπερασπιστής του θησαυρού του ενός ματιού.
τα γραμμένα ειναι αυτόματα, βλεπω μια εικόνα και γράφω, οι ήρωες είναι αυτοκέφαλοι, οι εικόνες πυροβολούν τυχαία το μόνιτορ, δεν φταίω καθόλου, είμαι αθώα, θα μπορούσα να είμαι απλώς ένα μολύβι, ένα στυλό ή μια φωτογραφική μηχανή εγκεφάλου