«Να μεγαλώσω την απόσταση, να μεγαλώσω την απόσταση, να μεγαλώσω την απόσταση» σκεφτόταν ο ωραίος Μεργκαέλ, αλλά δεν έκανε ούτε βήμα προς την αντίθετη κατεύθυνση, ούτε καν στεκόταν ακίνητος. Προχωρούσε με μικρά βηματάκια προς το στόχο που απομακρυνόταν, προς τα εκεί ακριβώς από όπου ήθελε να μεγαλώσει την απόσταση. Ευτυχώς, ο στόχος απομακρυνόταν με μεγάλες δρασκελιές. Ετσι, μια και ο Μεργκαέλ έκανε μικρούτσικα βηματάκια, η απόσταση μεγάλωνε από μόνη της.
τα γραμμένα ειναι αυτόματα, βλεπω μια εικόνα και γράφω, οι ήρωες είναι αυτοκέφαλοι, οι εικόνες πυροβολούν τυχαία το μόνιτορ, δεν φταίω καθόλου, είμαι αθώα, θα μπορούσα να είμαι απλώς ένα μολύβι, ένα στυλό ή μια φωτογραφική μηχανή εγκεφάλου