Ηταν γεννημένη φαβορί, την υποστήριζε κι ο αναβάτης της. Οταν πετάχτηκε μπροστά της το αουτσάιντερ σαν τον άνεμο, έχασε το βηματισμό της, πεδικλώθηκε, τρίκλισε και βρέθηκε πεσμένη ανάσκελα, αυτή, η δυνατή φοράδα, στο στίβο του ιπποδρομίου. Τα τέσσερα πόδια με τις χοντρές οπλές να σειούνται στον αερα -η τέλεια ξεφτίλα!- κι ο αναβάτης απών. Τον τερματισμό τον είδε ο ναυτικός με τα κυάλια, ο Ποιητής έχασε το στοίχημα και το Ψάρι χασκογελούσε.
τα γραμμένα ειναι αυτόματα, βλεπω μια εικόνα και γράφω, οι ήρωες είναι αυτοκέφαλοι, οι εικόνες πυροβολούν τυχαία το μόνιτορ, δεν φταίω καθόλου, είμαι αθώα, θα μπορούσα να είμαι απλώς ένα μολύβι, ένα στυλό ή μια φωτογραφική μηχανή εγκεφάλου